Χμ;
Χμ, χμ.
Μπα.
- Αχ! - Αυτό ήταν! Νίκησα!
- Είσαι η γεροντοκόρη. - Μάλλον είμαι.
Κακόμοιρε, μπαμπά. Μια μεγαλοκοπέλα.
Ω, νιώθω τόση μοναξιά!
Εσύ φταις, το ξέρεις;
Ήθελαν πολλοί να σε παντρευτούν, μα εσύ τους απέρριψες.
- Πράγματι. - Χμ.
Θα προτιμούσα να είμαι γεροντοκόρη παρά παντρεμένη.
Αλήθεια;
Γιατί;
Νομίζω ότι μια γεροντοκόρη έχει περισσότερη ανεξαρτησία.
Έντουαρντ, μην της δίνεις αέρα.
ΝΤΙΚΙΝΣΟΝ
ΦΟΒΑΜΑΙ ΝΑ ΜΟΥ ΑΝΗΚΕΙ ΕΝΑ ΣΩΜΑ
Λέω ότι μας εμπλέκει, μας κάνει μέρος του αηδιαστικού συστήματός τους.
Ω, συμφωνώ απολύτως ότι είναι αηδιαστικό.
Τι μπορούμε να κάνουμε;
Δεν γίνεται να έχουμε δύο χώρες με δύο νομικά συστήματα.
Όχι. Γι' αυτό πρέπει να ξυπνήσουν και να το κάνουν παράνομο.
Για τι πράγμα μιλάτε;
Κι άλλος φυγάς. Κάποιος μεγιστάνας από τον Νότο,
που μάλλον έχει 200 σκλάβους, έχασε έναν και λέει πως είναι στο Άμερστ.
Αν κάποιος από εμάς δει τον κακομοίρη
και δεν τον παραδώσει στις Αρχές, θα πάρει πρόστιμο
ή θα πάει φυλακή.
Αυτό το λένε συμβιβασμό;
Δεν θα το κάνω.
Μπράβο σου. Είναι φρικτό.
Πρέπει να τους βοηθάμε να δραπετεύσουν,
όχι να τους παραδίνουμε.
Έχεις απόλυτο δίκιο.
Δεν συμφωνείς, μπαμπά;
Δυστυχώς, τα νότια αδέρφια έχουν οργανώσει έτσι την κοινωνία τους.
Οπότε, πρέπει να σεβαστούμε τους κανόνες τους, ε;
Αυτό ακριβώς έλεγα.
- Χμ. - Τι αηδία! Αλήθεια;
Σε θεωρούσα πιο ριζοσπαστικό, Τζορτζ.
Έχω συγγενείς στον Νότο. Δεν είναι κακοί άνθρωποι.
- Είναι απλώς... - Ηλίθιοι;
- Οπισθοδρομικοί; - Παλιομοδίτες.
Τι να κάνω; Να σταματήσω να τους μιλάω;
Όχι, να τους μιλάς.
Να τους πεις ότι ο τρόπος που ζουν είναι αισχρός.
Ω, ωραίο θέμα για τη γιορτή των Ευχαριστιών.
Καλή τύχη στην επίλυση του θέματος.
Χμ, μισό λεπτό...
Κύριε Ντίκινσον, χμ...
θα ήθελα να σας μιλήσω για κάτι.
- Τι; - Για έναν έρανο.
- Τι είδους έρανο; - Για το νέο παρεκκλήσι.
Μπορώ να σας πω όλες τις λεπτομέρειες...
κατ' ιδίαν.
Χμ. Εντάξει. Στο γραφείο μου.
Τζορτζ, πρέπει να μιλήσουμε το απόγευμα για τη Λέσχη Σαίξπηρ.
Ω, το ξέρω. Έφερα τόμο με τα επιλεγμένα έργα. Είμαι έτοιμος.
Μη χαραμίσουμε τον χρόνο καβγαδίζοντας
- για το ποιο έργο θα διαβάσουμε. - Δεν ξεκινάω εγώ τους καβγάδες.
Γιατί θέλεις πάντα να διαβάζουμε τον Άμλετ.
- Ποιος δεν θέλει; - Εγώ!
Γύρισε η Μάγκι από το ταχυδρομείο;
Ίσως.
Είχα κανένα γράμμα;
- Μάγκι; - Μάγκι;
- Α, Μάγκι, γύρισες. - Σας έλειψα;
- Τρομερά. Είχα κανένα γράμμα; - Εγώ είχα κανένα;
Κανένα γράμμα για κανέναν.
Η δεσποινίς Σου δεν αλληλογραφεί συχνά.
- Δεν μου έχει γράψει ούτε μία φορά. - Σε μένα έγραψε.
Δύο φορές.
- Δεν είναι κι εντυπωσιακό. - Χμ.
Για δες το τέρας με τα πράσινα μάτια.
- Ζηλεύεις; - "Τέρας με πράσινα μάτια"...
Να σου πω!
Ξέρω ποιο έργο να διαβάσουμε σήμερα.
Τον Οθέλλο.
- Γιατί δεν θες να διαβάσουμε τον Άμλετ; - Ω, ο Οθέλλος είναι πιο πικάντικος!
"Ω, από ζήλια, στρατηγέ, Θεός να σε φυλάει!
Είναι ένα τέρας με πράσινα μάτια που εξευτελίζει τη σάρκα που το τρέφει".
Σάρκα! Να πάρει. Έπρεπε να αγοράσω ζαμπόν.
Δεν έχει σχέση με τον έρανο, έτσι;
Όχι, κύριε, δεν έχει.
- Είναι πολύ πιο σημαντικό. - Χμ.
Λοιπόν, πες τι θες να πεις.
Χμ, λοιπόν, όπως θα έχετε μαντέψει...
είμαι εδώ για να ζητήσω το χέρι της Έμιλι.
Μάλιστα. Κατάλαβα.
Κύριε Ντίκινσον,
αγαπώ την κόρη σας.
Είναι το πιο θαυμάσιο κορίτσι σε όλη τη Νέα Αγγλία.
Τίποτα δεν θα με έκανε πιο ευτυχή από το να την παντρευτώ.
Το έχεις συζητήσει με την Έμιλι;
- Ε... Κατά κάποιον τρόπο. - Αχά.
Δηλαδή, ποτέ δεν είπε ότι δέχεται.
Επικοινωνούμε με φερομόνες, κατά κάποιον τρόπο.
Όμως, νομίζω ότι της αρέσω.
Ξέρω ότι θα ήμουν σπουδαίος σύζυγος για εκείνη.
Θα γίνω καθηγητής.
Θα έχουμε μια ευτυχισμένη ζωή μαζί, θα κάνουμε παιδιά
και πάντα θα την προστατεύω.
Καθηγητής είπες;
- Σε ποιο τμήμα; - Στο τμήμα Αγγλικής Φιλολογίας.
Έχω αφοσιωθεί στη μελέτη της αγγλικής.
Εσύ εξέδωσες το ποίημα της!
- Έτσι δεν είναι; - Χμ...
Απλώς...
ήθελα να την ευχαριστήσω.
Μα, απ' ό, τι έχω δει, ενθαρρύνεις τις ασυγκράτητες παρορμήσεις της.
Χμ;
Ένας πατέρας ανησυχεί, ξέρεις.
Καλημέρα, Μάγκι.
Ω! Χένρι, τελείωσες κιόλας με τα φύλλα!
Ποτέ δεν τελειώνεις με το καθάρισμα των φύλλων.
- Γιατί; - Γιατί ο Θεός έφτιαξε πολλά.
Αυτό ακριβώς.
Τότε, μπορείς να πας στον σιδερά,
για να πάρεις τα πέταλα των αλόγων.
Ο σιδεράς είναι στην κεντρική οδό, μέσα στην πόλη.
Σωστά.
Και τι έγινε;
Προσπαθώ να μείνω μακριά από την πόλη για λίγο καιρό.
Ω, Χένρι, έμπλεξες με καμιά γυναίκα;
Δεν θέλει να πάει λόγω του φυγά.
Σωστά, Χένρι;
Φοβάμαι πως ναι.
Αχ, αυτοί οι αγροίκοι είναι επικίνδυνοι.
Ίσως σε απαγάγουν. Ικανούς τους έχω.
Μα είσαι ελεύθερος άνθρωπος. Έχεις τα χαρτιά σου.
Τα χαρτιά δεν σημαίνουν κάτι.
Δίνουν μεγάλη αμοιβή. Τα χαρτιά σκίζονται εύκολα.
Είναι γελοίο. Και λένε ότι εμείς δεν σεβόμαστε τον νόμο!
Είναι φρικτό.
Χωρίζουν οικογένειες, αρπάζουν παιδιά από τις μητέρες τους...
Χρειάζεσαι καμιά βοήθεια στο σπίτι;
Θα μπορούσα να κάνω κάτι τέτοιο και να πάω αύριο στον σιδερά.
Θα πάω εγώ στον σιδερά.
Όχι, δεν χρειάζεται.
Δεν με πειράζει. Εσύ μείνε εδώ.
- Να γυρίσεις για τη Λέσχη Σαίξπηρ. - "Βγαίνω, κυνηγημένος από αρκούδα".
- Λυπάμαι για την αναστάτωση. - Μην ανησυχείς.
Σίγουρα θα υπάρχουν δουλειές εδώ. Πάντοτε υπάρχουν.
Θέλει κούρδισμα το πιάνο.
- Όμως, υποθέτω ότι δεν μπορείς να... - Μπορώ.
Το έχω ξανακάνει.
Αλήθεια;
- Ο Χένρι είναι μουσικός. - Αλήθεια;
Ω, ναι. Είναι πολυτάλαντος.
Μπορείς να πεις ότι το πιάνο είναι το φόρτε μου.
Α!
Ωραίο αυτό.
Ω, Θεέ μου!
Χένρι, έχεις παίξει ποτέ θέατρο;
Όχι απ' όσο θυμάμαι.
Να η μεγάλη σου ευκαιρία.
Θα διαβάσουμε Σαίξπηρ, τον Οθέλλο. Μπορείς να παίξεις τον πρωταγωνιστή.
Δεν νομίζω.
Μα θα ήσουν τέλειος!
Και λατρεύεις τον Σαίξπηρ, το ξέρω.
Δις Έμιλι, θα το ενέκρινε ο πατέρας σου;
Ο πατέρας μου είναι πολύ προοδευτικός όταν πρόκειται για τον Σαίξπηρ.
Θα εκπλαγείς, μα εγκρίνει να παίζουν ακόμα και γυναίκες.
Τα έργα είναι τόσο καλύτερα όταν μοιράζεις τους ρόλους
- όπως έπρεπε να παίζονται. - Αν δεν σας πειράζει,
θα έλεγα να μην το κάνουμε.
Η αλληλογραφία σου.
Ευχαριστώ, κύριε Κέιλορ.
Πόσες φορές θα σου το πω;
Φώναζέ με Τζέιμς.
Λαμβάνεις πολλά γράμματα.
Λοιπόν... κοιμούνται τα παιδιά;
- Χμ. - Ώρα να κάνεις διάλειμμα.
Λοιπόν, πες μου αν χρειαστείς κάτι.
ΣΟΥ ΓΚΙΛΜΠΕΡΤ, ΟΙΚΙΑ ΚΕΪΛΟΡ ΒΟΣΤΟΝΗ ΜΑΣΑΧΟΥΣΕΤΗΣ
ΔΙΣ ΣΟΥΖΑΝ ΓΚΙΛΜΠΕΡΤ ΟΙΚΙΑ ΚΕΪΛΟΡ, ΒΟΣΤΟΝΗ ΜΑΣΑΧΟΥΣΕΤΗΣ
ΟΣΤΙΝ ΝΤΙΚΙΝΣΟΝ ΑΜΕΡΣΤ ΜΑΣΑΧΟΥΣΕΤΗΣ
ΕΜΙΛΙ ΝΤΙΚΙΝΣΟΝ ΑΜΕΡΣΤ ΜΑΣΑΧΟΥΣΕΤΗΣ
ΑΝΟΙΞΕ ΜΕ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ...
Εντάξει, λοιπόν. Σήμερα, θα διαβάσουμε τον Οθέλλο.
Νόμιζα ότι διαλέξαμε Το Ημέρωμα της Στρίγγλας.
Το Ημέρωμα της Στρίγγλας;
Μιλά για κάποια που θέλει να παντρευτεί,
αλλά περιμένει να παντρευτεί η αδερφή της.
Δεν έχει ενδιαφέρον.
Ναι, ποια να ταυτιστεί με αυτό;
Μη σπαταλάμε χρόνο σε κωμωδίες.
Τραγωδία, φίλοι μου.
Πρέπει να αντιμετωπίσουμε το σκοτάδι της ζωής.
Να κοιτάξουμε κατάματα την άβυσσο.
- Την άβυσσο. - Χμ...
Θα το εγκρίνει ο πατέρας σου;
Τι; Γιατί τον ανέφερες;
Απλώς έχω διαβάσει τον Οθέλλο, και κάποια κομμάτια είναι κάπως ανάρμοστα.
Δεν υπάρχει τίποτα το ανάρμοστο στον Σαίξπηρ.
Ο πατέρας μου λέει να διαβάσω όποιο έργο θέλω.
Έχει θέμα με άλλα βιβλία, μα όχι με τον Σαίξπηρ.
Τουλάχιστον, άσε να διαβάσω το σενάριο με τον Όστιν
και να διαγράψουμε οτιδήποτε είναι αμφιλεγόμενο.
Έτσι θα δώσουμε πιο πολλή σημασία σε αυτά τα σημεία.
Γιατί είσαι τόσο ξινός σήμερα, Τζορτζ;
Προσπαθώ να φερθώ υπεύθυνα.
Δεν θεωρούν όλοι τον Σαίξπηρ κατάλληλο για...
Για ποιον;
Για...
νεαρές δεσποινίδες.
Τζορτζ, γίνεσαι τόσο ανιαρός!
Είναι η δική μου Λέσχη Σαίξπηρ και θα παίξουμε Οθέλλο.
Ας αποφασίσει ο Όστιν.
- Δεν έχω πρόβλημα. - Τέλεια.
Αρκεί να επιλέξω τον ρόλο μου.
Θες τον πρωταγωνιστικό;
Όχι. Θέλω να παίξω τη Δυσδαιμόνα.
Χμ.
Είναι γυναικείος ρόλος.
Ένας ήρωας, για μένα, είναι μια ψυχή.
Με την ψυχή της Δυσδαιμόνας μπορώ να ταυτιστώ.
- Η αγάπη της για τον Οθέλλο είναι αληθινή. - Χμ.
Τόσο αγνή.
Έτσι αγαπάω τη Σου.
- Θεέ μου. - Η Έμιλι πρέπει να την παίξει.
Γιατί;
Είναι απλώς... μια όμορφη δεσποσύνη.
Ας την παίξω εγώ.
Λυπάμαι, σε πρόλαβα.
Έμιλι, είπες ότι μόνο γυναίκες θα παίζουν γυναικείους ρόλους.
Να επανορθώσουμε για τα χρόνια
που απαγόρευαν στις γυναίκες να παίξουν.
Έβγαλες ολόκληρο λόγο σχετικά.
Αν ο Όστιν νιώθει αληθινό σεβασμό για την ηρωίδα,
μπορεί να το κάνει.
Άλλωστε, δεν θέλω να κάνω τη Δυσδαιμόνα.
Θα παίξω τον Ιάγο.
Τον κακό;
Είναι κι αυτός πρωταγωνιστής.
Εντάξει! Η ανάγνωση ξεκινά σε δέκα λεπτά.
Και, κυρίες μου...
κάποια να μου δανείσει ένα φουστάνι.
ΑΝΑΠΑΥΣΟΥ ΕΝ ΕΙΡΗΝΗ
Σ' αυτήν τη σκηνή, ο Ιάγος κι ο Ροδρίγος ήρθαν να πουν στον Βραβάντιο
ότι η κόρη του, η Δυσδαιμόνα...
κλέφτηκε με τον Μαυριτανό, τον Οθέλλο.
Ποτέ δεν θα κλεβόμουν.
Θέλω μεγάλο γάμο.
Μάλιστα. Ας ξεκινήσουμε.
Λοιπόν, είμαι ο Ιάγος.
"Ξύπνα, κυρ Βραβάντιε! Κλέφτες!
Τον νου σου στο σπίτι, στην κόρη, στα υπάρχοντά σου!
Κλέφτες!"
"Ο Βραβάντιος εμφανίζεται στο παράθυρο".
Τζόζεφ.
Είσαι ο Βραβάντιος.
Ω, τι; Ω!
Περίμενε.
Εντάξει... Ε...
Εδώ είμαστε.
"Τι είναι αυτές οι τρομερές φωνές;
Τι τρέχει;"
"Κανείς δεν σου έλειψε;"
"Είναι οι πόρτες κλειδωμένες;"
"Τι με ρωτάτε; Γιατί;"
"Σε έκλεψαν, αφέντη.
Πάει η καρδιά σου, έχασες τη μισή ψυχή σου.
Ακόμα και τώρα,
το μαύρο κριάρι χαίρεται την άσπρη προβατίνα σου".
Είδατε; Είναι ανάρμοστο.
- Τελείως αηδιαστικό. - Ο Σαίξπηρ είναι πονηρός.
Τζόζεφ, διάβασε.
Ναι.
"Τι βλάσφημος παλιάνθρωπος είσαι;"
"Είμαι ένας που έρχεται να σου πει ότι η κόρη σου κι ο Μαυριτανός
μοιάζουν με θηρίο με δυο πλάτες".
Καθίστε. Τι σημαίνει αυτό;
Θα σου το εξηγήσω αργότερα.
Όχι, δεν χρειάζεται.
Γιατί είσαι τόσο ψυχρή;
Ω, εσύ με αγνόησες
όταν σε είδα στην πόλη με εκείνη.
- Με ποια; - Την Ελάιζα Κόλμαν.
Ω, όχι, δεν συμβαίνει κάτι μεταξύ μας.
Σοβαρά;
Δεν κάνω το θηρίο με την Ελάιζα.
- Έπρεπε να παίξουμε άλλο έργο. - Εντάξει;
Ορίστε, κεράσματα για τον περιπλανώμενο θίασο.
Ευχαριστούμε.
Τι υπέροχο φουστάνι φοράς, Όστιν!
Ε...
Λυπάμαι, αλλά μια γενική παράκληση.
Όσο φοράω κουστούμι, μπορείτε να με λέτε με το όνομα του ρόλου;
Είναι πολύ σημαντικό για τη μέθοδό μου.
Παρατήρησα ότι ο Τζορτζ ζήτησε να σου μιλήσει ιδιαιτέρως.
Είστε πολύ παρατηρητική, κυρία Ντίκινσον.
Λοιπόν, τι ήθελε να σου ζητήσει;
Εσύ τι λες; Έκανε πρόταση γάμου.
- Αλήθεια; - Να πάρει! Με έγδαρες!
Αχ, σου ζητώ συγγνώμη, Έντουαρντ.
Θεέ μου!
Είναι συναρπαστικό.
Είναι;
Δέχτηκες, σωστά;
Του είπα ότι θα το σκεφτώ.
Τι έχεις να σκεφτείς;
Είναι ιδανικός σύζυγος.
Δεν μας τη ζητάνε και πολλοί.
Μην ενθουσιάζεσαι, γυναίκα. Δεν έχω αποφασίσει.
Δεν έχεις να αποφασίσεις κάτι. Άφησέ τον να την πάρει.
Δεν εξαρτάται από σένα.
Ω!
Ποτέ δεν θα την αφήσεις.
Τι;
Είναι σαν να θες να την παντρευτείς εσύ.
"Ω, ωραία μου ηρωίδα!"
"Αγαπημένε μου Οθέλλο!"
"Μεγάλος είναι ο θαυμασμός μου, όπως και η χαρά μου,
εδώ να σε βρω μπροστά μου.
Ω, χαρά της ψυχής μου!
Αν κάθε καταιγίδα τέτοια γαλήνη φέρνει,
ας φυσήξουν οι άνεμοι έως ότου ξυπνήσουν τον Χάρο!"
Ουάου! Ο τύπος τα δίνει όλα.
Με συγχωρείτε. Είναι η γυναίκα μου.
Χρειάζονται όλα αυτά τα φιλιά;
Εδώ γράφει ότι τη φιλάει.
Νιώθω ότι κατά κάποιον τρόπο χάνουμε την ουσία.
Θα γίνεις πιο συγκεκριμένη;
Απλώς δεν βγαίνει νόημα με εσένα στον ρόλο.
Και πέρα απ' αυτό, ο Οθέλλος είναι μαύρος.
Κάτσε, τι;
Είναι μαύρος. Ο Οθέλλος. Ο Μαυριτανός.
- Ο πρωταγωνιστής; - Ναι, Τζέιν.
Ο Οθέλλος. Είναι μαύρος.
Διαφωνώ.
Τι; Δεν γίνεται. Είναι γεγονός.
Δηλαδή... Τι;
Έχεις προσέξει καθόλου τι γίνεται;
Όχι.
Αντί να με κριτικάρεις, μπορείς να διαβάσεις την ατάκα σου;
Λυπάμαι. Δεν μπορώ να παίξω τη σκηνή,
όταν μου αποσπά την προσοχή το πόσο ακατάλληλος είσαι για τον ρόλο.
Ξέρεις κάτι, Έμιλι;
Προσπαθείς να επιβληθείς σε όλους.
Ορίστε;
Ο μόνος λόγος που σου αρέσει η Λέσχη Σαίξπηρ
είναι για να το παίζεις αφεντικό.
- Συμφωνώ. - Στην ουσία...
το κάνω, επειδή ο Σαίξπηρ είναι ο μεγαλύτερος ποιητής που έζησε ποτέ.
Και δεν ακούς την ποίησή του όταν την απαγγέλλουν άτομα
που δεν ακούν καν τα λόγια.
Τι;
Με συγχωρείτε.
Ήρθα για να κουρδίσω το πιάνο.
Χένρι.
Ω, Θεέ μου!
Χένρι, ήρθες την πιο κατάλληλη στιγμή!
Σίγουρα; Μπορώ να έρθω όταν τελειώσετε.
Όχι.
Όχι. Ξέχνα το πιάνο.
Θέλουμε να παίξεις.
Είπα ότι δεν μπορώ.
Μπορείς.
Πρέπει.
Δεν θα μπορέσω να καταλάβω το έργο αν δεν παίξεις.
Άλλωστε, είναι τέλεια δικαιολογία για να μείνεις μέσα.
- Για να ρίξω μια ματιά. - Εντάξει.
Ο μονόλογος του Οθέλλο. Εκεί.
Με συγχωρείς. Του δίνεις τον ρόλο μου;
- Θα παίξεις έναν φρουρό. - Είναι εκτός ελέγχου!
Τελείως.
Ας παίζαμε τον Έμπορο της Βενετίας.
Δεν θα του δώσεις το καπέλο;
Όταν είσαι έτοιμος, Χένρι.
"Αν η γυναίκα μου είναι ωραία,
αγαπά τη συντροφιά και τις διασκεδάσεις,
μιλά ελεύθερα, τραγουδά, παίζει και χορεύει καλά.
Όλα αυτά είναι αρετές σε ενάρετη γυναίκα.
Ούτε τα ελαττώματα που έχω δεν θα με κάνουν
να φοβηθώ ή να αμφιβάλλω πως άλλαξε.
Γιατί είχε μάτια και διάλεξε εμένα. Όχι, Ιάγο!
Θέλω να δω πριν αμφιβάλω.
Αν αμφιβάλω, θέλω απόδειξη.
Κι αν πεισθώ, δεν μένει τίποτα άλλο.
Αντίο για πάντα αγάπη ή ζήλια!"
Ήταν τέλειο.
Έμιλι...
δεν τη θεωρώ καλή ιδέα.
Μα τι λες;
Απλώς... Δεν είναι σωστό.
Πιστεύω ότι δεν θα το ενέκρινε ο πατέρας σου.
Γιατί έχεις τέτοια εμμονή με τον πατέρα μου;
Γιατί είμαστε στο σπίτι του και δεν επιτρέπεται κάτι τέτοιο.
Τζορτζ, με ντροπιάζεις.
Λυπάμαι, αλλά ξέρω ότι είναι λάθος.
Όστιν, υποστήριξέ με.
Δεν...
Δεν μπορώ να το συζητήσω τώρα.
- Είμαι μέσα στον ρόλο. - Έλα τώρα!
Είναι ολοφάνερο.
Ένας άντρας...
του είδους του δεν θα έπρεπε να παίζει εδώ μαζί μας.
Τζορτζ, φύγε από δω.
- Ορίστε; - Σου είπα να φύγεις!
Ξέχασε το βιβλίο του.
Αυτή η Λέσχη Σαίξπηρ έχει πολύ δράμα.
Πάμε.
Πώς μπόρεσες να το κάνεις;
Τα κατέστρεψες όλα.
Εσένα σκεφτόμουν, Έμιλι.
Ο κόσμος είναι επικίνδυνος. Θέλω να σε προστατεύσω.
Δεν χρειάζομαι προστασία.
Μα θέλω να σε προστατεύσω!
Δεν καταλαβαίνεις; Γι' αυτό το έκανα.
Τι έκανες;
Γι' αυτό...
ζήτησα το πρωί από τον πατέρα σου
να σε παντρευτώ.
- Από αυτόν το ζήτησες; - Ναι.
Και το σκέφτεται.
Το σκέφτεται.
Εντάξει.
- Έμιλι, εγώ... - Σταμάτα!
Τζορτζ, σταμάτα, εντάξει;
Μα... σ' αγαπάω.
Δεν μ' αγαπάς.
Δεν γίνεται. Δεν με ξέρεις καν.
- Σε ξέρω. - Δεν με ξέρεις.
Όλον αυτόν τον καιρό που κάναμε παρέα,
νόμιζα ότι με άκουγες, μα δεν το έκανες.
Πώς λες ότι με ξέρεις, αν δεν με ακούς καν,
αν δεν καταλαβαίνεις τι λέω;
Δεν θα αποφασίσει ο πατέρας μου τη μοίρα μου.
Ούτε εσύ.
- Μα πρέπει να δώσει την άδειά του. - Δεν του ανήκω.
Και δεν θα ανήκω ποτέ σε εσένα.
Τον άφησες να φύγει.
Πού πήγαν όλοι;
Έφυγαν.
Λυπάμαι, Χένρι.
Θα κουρδίσω απλώς το πιάνο.
Η ζωή δεν θα 'πρεπε να είναι έτσι.
Πώς θα 'πρεπε να είναι;
Κάθεσαι εδώ...
τρώγοντας κέικ και διαβάζοντας Σαίξπηρ,
προσπαθώντας να πεις ότι η ζωή δεν θα 'πρεπε να είναι έτσι.
Όμως, η ζωή σου είναι εύκολη, Έμιλι Ντίκινσον.
Θα έχεις πάντα τον πατέρα σου να σε φροντίζει.
Φοβάμαι να μου ανήκει...
Φοβάμαι να μου ανήκει ένα Σώμα -
Φοβάμαι να μου ανήκει μια Ψυχή -
Βαθιά - αβέβαιη Ιδιοκτησία -
Κυριότητα, όχι προαιρετική -